درباره تاریگری شریف

تاریگری شریف در داسکا تحصیل در ناحیه سیالکوت، استان پنجاب، پاکستان واقع شده است (مختصات 32°21′10″ شمالی 74°29′01″ شرقی). در قسمت شمال شرقی پنجاب، تقریباً 13 کیلومتری شمال شرقی داسکا و 16 کیلومتری جنوب غربی سیالکوت قرار دارد.

این روستا که در دشت‌های آبرفتی مسطح منطقه رچنا دوآب قرار دارد، در ارتفاع ۲۵۰ متری قرار دارد. کانال پیوند مارالا-راوی و رودخانه چناب از لحاظ تاریخی چشم‌انداز کشاورزی و سرسبز آن را شکل داده‌اند.

تاریگری که در اوایل قرن نوزدهم به عنوان دهکده‌ای ساده تحت حکومت سیک‌ها شکل گرفت، پس از معرفی سیستم کانال دوآب باری بالا توسط بریتانیا، به یک جامعه کشاورزی مستقر در حال رشد تبدیل شد.

پس از تجزیه هند در سال 1947، ساختار جمعیتی با مهاجرت خانواده‌های مسلمان غنی‌تر شد. امروزه، این روستا محل سکونت جمعیت مسلمان سنی مذهب است که عمدتاً دارای جوامع جات، آراین، و گوجار هستند که عمیقاً با سنت‌های صوفی منطقه در هم تنیده شده‌اند.

دربارعلیا غوصیه زیارتگاه صوفیانه‌ای است که مستقیماً با فرقه صوفی قدری مرتبط است و نسب معنوی آن به شیخ عبدالقادر جیلانی می‌رسد.

این مجموعه که به‌خاطر معماری سنتی پنجابی‌اش شامل گنبدهای نفس‌گیر، حیاط‌های عریض، و کاشی‌کاری‌های پیچیده مشهور است، مقبره‌های هفت قدیس ولی‌الله را حفظ می‌کند. شخصیت برجسته همچنان حضرت علی محمد سرکار است.

این زیارتگاه از طریق نسل‌های موروثی خادمی به دفاع از آموزه‌های توحید (وحدت خدا) و خدمات اجتماعی فداکارانه ادامه می‌دهد. این مرکز پرجنب‌وجوشی برای تجمع‌های ذکر، نمازهای روزانه، و امکانات لنگر افسانه‌ای آن است که وعده‌های غذایی رایگان را به هزاران زائر فداکار در جستجوی برکت ارائه می‌کند.